Op de koffie bij… Mariëlle, Jan Willem, Nikki en Tim

Elke twee weken is op deze Geffense pagina ‘Op de koffie bij…’ te vinden. Voor deze rubriek gaat onze speciale verslaggever naar een Geffenaar voor een lekker kopje koffie en een gezellig gesprek. Deze week kwam ik terecht bij niet één, niet twee, maar vier Geffenaren. Ik spreek met Mariëlle van de Ven en Jan Willem van Druenen over hen en hun gezin.

Sinds 1990 woont familie van Druenen – van de Ven in hun woning aan de Berkenboog in Geffen. Toen nog kinderloos kwamen Mariëlle van de Ven en Jan Willem van Druenen terug naar Geffen na enkele jaren in Oss gewoond te hebben. Het echtpaar was her en der in Geffen te vinden: Mariëlle bij de damesafdeling van Nooit Gedacht, Jan Willem bij de ons aller bekende WIK. Jan Willem speelt al 33 jaar de F-hoorn bij de fanfare, Mariëlle heeft jarenlang actief gevoetbald en is zelfs trainster geweest bij de meisjes van de voetbalvereniging. Daar besloot zij mee te stoppen, nadat de geboorte van hun kinderen Nikki (8) en Tim (6) een feit was. Een gezinsleven met twee kinderen betekent een druk bestaan, dat zullen andere gezinnen beamen. In het geval van Jan Willem en Mariëlle wordt dit drukke gezinsleven nog eens extra aangevuld door de zorg voor hun kinderen met een autistische stoornis.

PDDNOS 

‘Nikki heeft PDDNOS, een stoornis in het autistisch spectrum’, begint Jan Willem. ‘Ze maakt moeilijker contact met andere mensen en heeft meer aandacht nodig dan andere kinderen.’’Toen we later onze Tim kregen die in zijn tweede levensjaar nog niet aan het praten ging, waren we alert’, vult Mariëlle aan. ‘Tim bleek autistisch te zijn en dat betekent dat hij in zijn eigen wereld leeft, bijna niet praat en heel actief en beweeglijk is.’ Tim en Nikki zitten op speciale basisscholen, waar ze het met extra begeleiding en gespecialiseerde lesmethoden goed naar hun zin hebben. Toen de kinderen eenmaal de juiste scholen hadden gevonden, wilden Jan Willem en Mariëlle ook geschikte hobby’s voor ze vinden. Nikki vond al gauw haar hobby  bij de majorettes in Geffen. Voor Tim bleek het allemaal moeilijker; hij leeft immers in zijn eigen wereld en kan niet praten. ‘Tim vindt twee dingen helemaal te gek; water en dieren’, aldus Mariëlle. ‘Sinds maart van dit jaar zit Tim op therapeutisch paardrijden. In één op één lessen leert hij omgaan met paarden, rijdt hij zelf paard en laten ze hem allerlei kunstjes proberen.’ Omdat Tim hier veel uit leert en op school met andere ouders wel eens gesproken wordt over dolfijntherapie, zoekt Mariëlle op internet informatie op. Uiteindelijk komt zij terecht bij stichting Dol Fijne Therapie.

Stichting Dol Fijne Therapie

Stichting Dol Fijne Therapie zamelt geld in, om gezinnen met autistische kinderen tien dagen dolfijntherapie op Curaçao te bieden. Door de autistische kinderen met ouders en een broertje of zusje op speciale manieren met dolfijnen te laten omgaan, leren autistische kinderen in korte tijd heel veel over communiceren met anderen. Resultaten uit het verleden geven aan dat autistische kinderen na dolfijntherapie meer contact maken en meer gaan praten. Voor veel gezinnen zoals dat van Mariëlle en Jan Willem is het dus een geweldige methode om meer contact met autisten te krijgen. U zult begrijpen dat dolfijntherapie een kostbare therapie is die niet vergoed wordt door het ziekenfonds. Omdat gezinnen met autisten hier onnoemelijk veel baat bij kunnen hebben, is in Nederland Stichting Dol Fijne Therapie in het leven geroepen. Deze stichting schrijft autistische kinderen in op een wachtlijst. Zodra geld beschikbaar is, gaat degene bovenaan de wachtlijst naar Curaçao. De wachtlijst is echter lang en de reizen kosten veel geld, dus men moet jaren wachten voordat het zover is. Ook Tim staat op deze gratis wachtlijst. Als tegenprestatie moeten de gezinnen actief op zoek naar sponsoren voor de stichting.

Op zoek naar sponsoren

Kinderen schijnen op spraakgebied het makkelijkst, het snelst en het meest te leren tot en met hun zevende levensjaar’, vertelt Mariëlle. ‘Tim is nu zes jaar, dus hebben we besloten in het voorjaar op eigen kosten de reis naar Curaçao te maken. Wij zijn in de gelukkige positie dat we dit grote bedrag kunnen betalen, maar dat geldt voor lang niet alle gezinnen. Ik ga me de komende tijd intensief bezighouden met het zoeken naar sponsoren voor de stichting. Niet alleen voor ons plekje op de wachtlijst, want wij gaan toch. We gunnen het echter ook gezinnen die het financieel niet rond kunnen breien.’ De komende tijd zal dan ook flink campagne gevoerd worden door het gezin. U zult Mariëlle of Jan Willem in de nabije toekomst wellicht ergens tegenkomen met hun bijzondere verhaal. Uw steun zouden zij ongetwijfeld dol fijn vinden.