Wat een ervaring...

Wat een ervaring! We hebben van begin tot het eind (na de vliegreis dan) genoten van ons avontuur op Curaçao. We hadden meteen na de landing al het gevoel dat we thuis waren. Wat een lieve mensen overal!
 
Negen maanden na het boeken van de reis en therapie mochten we op 6 juni eindelijk afreizen naar Curaçao. Het enige minpunt is dat je met kleine kinderen in een kleine ruimte (vliegtuig) 10 uur lang moet doorbrengen, maar verder verliep de reis, het ophalen van de huurauto, het in ontvangst nemen van de boodschappenservice en de map voor de therapie en het intrekken in de accomodatie helemaal vlekkeloos. We hadden geen enkel moment van stress of ergernis. De reis en alles eromheen liep dus gesmeerd.

Eenmaal aangekomen hadden we eerst een weekend vrijaf voordat de therapie begon. We hadden dan ook wat tijd om de omgeving te verkennen, boodschappen te doen, aan de temperatuur te wennen, te zwemmen en hadden zo toch nog een druk weekend. Wel lekker. Zo konden we ontspannen beginnen aan de therapie.

Eefje heeft ontzettend goed meegewerkt met de therapie. De eerste dag lag Eefje als eerste van de vier kinderen in het water. Ze had helemaal geen angst en ze is regelmatig vastgehouden, zodat ze niet op eigen initiatief in het water zou gaan. We hebben Eefje van grote afstand horen schateren. Geweldig. Thuis (in het huisje in Curaçao of in Nederland) had/heeft Eefje niet echt veel zin om het te laten zien. Terwijl ze op therapie zo haar best heeft gedaan! Ze was veel liever tegendraads. Ze ging zich veel liever zelf aankleden, zelf douchen, zelf ... doen. Maar praten? Ho maar. Toch zien we tijdens de therapie veranderingen. Ze wordt rustiger, kijkt ons meer aan en neemt initiatieven (bv. vogels voeren). Ze gaat ook vragen 'mag ik...'. Dit lijkt heel weinig, maar voor ons en Eefje zijn dit al grote stappen.
 
In Nederland gekomen, worden we op haar tweede schooldag na de vakantie al gebeld door de school. De juf vraagt ons wat we met Eefje hebben gedaan. Ze heeft een ander kind in de klas gekregen, nl. rustiger en met meer focus. Ze houdt 'werkjes' langer vol. School is nieuwsgierig naar hoe de therapie werkt en neemt de tips die wij direct hebben meegeven al mee in de lessen. Volgende week maandag praat ik de juffen en de logopedist bij met wat Eefje heeft geleerd en wat wij hebben geleerd. Ook hun belangstelling en inzet zijn hartverwarmend.

Eefje praat nu trouwens duidelijker verstaanbaar en kan een paar zinnen met drie woordjes zeggen. Ook dat is weer een grote stap in haar ontwikkeling. We zijn nu een week terug en allemaal al lang weer naar school en aan het werk en we zijn er nog steeds helemaal vol van. We zijn druk aan het oefenen met de ontspanningsoefeningen voor Eefje en proberen thuis en op school vast te houden en uit te bouwen wat ze heeft geleerd.
 
We zijn ook heel enthousiast over CDTC, de deskundigheid, de gedrevenheid, de warmte van alle mensen die er werken; de therapeuten, interns, ondersteuning, broertjes en zusjesprogramma. We werden door iedereen even goed opgevangen.
 
Franny heeft de leukste vakantie ooit gehad, zoals ze zelf zegt. Ze had het dus prima naar haar zin. Ze zat nog in het vliegtuig naar huis, toen ze al weer terug wilde.