Nadat de ouders van Mitch zelf al een keer op eigen gelegenheid ervaren hebben wat de therapie met hun zoon Mitch deed, waren ze erg blij toen ze hoorden dat Mitch in juni 2009 via de SDFT af mocht gaan reizen. Hij beleefde een bijzonder

Zaterdag 20 juni we vertrekken.

Eindelijk na dagen lang aftellen vertrokken we om kwart 8 voor richting Schiphol. We konden vrij snel inchecken, nog even de medische papieren laten controleren en daarna door de Douane. Tijd voor een heerlijke kop koffie en een muffin. Nog even shoppen en om half 12 moesten we ons bij de gate melden. We vlogen met een Boeing 747, zo eentje waar ruim 400 mensen in kunnen en die daar dan ook daadwerkelijk inzaten. Dus een volle bak. Helaas was er een technisch mankement aan het vliegtuig wat eerst gemaakt moest worden. Hierdoor zaten we al bijna 2 uur in het vliegtuig voordat we de lucht ingingen. Uiteindelijk om 14.10 uur kreeg de piloot groen licht. We zaten 2 aan 2 en met naast ons nog een medereiziger. En die hebben het geweten dat we aan board zaten. Rick moest vaak plassen, Mitch vond het nodig om zijn eten uit te spugen. (gelukkig wel in zo'n kotszakje!). Dus opstaan wachten in het gangpad en weer gaan zitten. Verder hadden we dit keer geen t.v. schermen in de stoelen voor ons, dus dat betekende veel spelletjes spelen, lezen en muziek luisteren. Eerst nog een tussenlanding op Sint Maarten, een uur wachten en daarna uiteindelijk naar Curaçao. Het laatste uur viel Mitch uiteindelijk in slaap (het was inmiddels een uurtje of 11) en Rick het laatste half uur. We waren inmiddels zo'n 12 uur onderweg. Op Curaçao stonden we dus met een slapend kind dat niet echt meer wakker wilde worden. Dan duurt het wachten bij de douane weer erg lang. Ook onze tassen kwamen als laatste uit het vliegtuig. Uiteindelijk vertrokken we rond 2 uur in de nacht naar het hotel. Dat ging gelukkig snel. O ja, horloges moesten ook nog 6 uur teruggezet worden, dus ineens was het weer zaterdagavond 8 uur. Na het inchecken kregen we direct de papieren van het CDTC en jawel hoor, Mitch krijgt zijn therapie van 10.30 tot 12.30 uur De perfecte tijd!! Rick van 9.00 tot 12.00 uur kidsclub, dat betekent dat we iedere middag vrij te besteden hebben. Uiteindelijk gingen we om 21.30 uur doodmoe ons bed in. maar de jongens waren door hun oververmoeidheid niet stil te krijgen, Na veel geluid en gelach was het om 10 uur rustig in de kamer. Vanochtend om 5 uur was Mitch weer wakker, dus we moeten nog even wennen aan het tijdsverschil. Om 8 uur heerlijk ontbijtje op bij Hemingway (op het strand, wat kun je je nog meer wensen!) en daarna naar het nieuwe zwembad van het hotel. Onze energie van gisteren er maar uit gezwommen en nu zijn de boys aan het spelen in ons bekende kleine zwembad bij Nemo. Kortom het worden volgens mij weer heerlijke weken.

maandag 22 juni 2009, de therapie is begonnen.

Vanochtend om 9 uur begon het grote avontuur weer. Rick mocht zich melden bij Chantal van de Kidsclub. Een beetje spannend was het weer wel. Welke kinderen zouden er nog meer zijn? Het is helaas voor Rick een Duits gezelschap met Rick als enige Nederlander. Dus dat wordt een cursus Duits voor de komende 2 weken. Om 12 uur kwam hij toch redelijk enthousiast terug en hij gaat overmorgen weer. Dit komt met name omdat er woensdag gesnorkeld gaat worden en Rick de enige is met ervaring. De meeste kinderen waren volgens Rick nogal bang en hij als stoere vent kon zeggen dat het helemaal niet eng is om tussen die grote vissen te zwemmen!

Mitch moest om 10 uur zich melden. Met groot enthousiasme ging hij weer naar binnen. Op afstand zag hij zijn oude grote vriend staan, de bewaker van vorig jaar. Hij riep en riep en rende op hem af, zijn vriend herkende hem gelijk en ze vlogen elkaar in de armen. Wat een mooi gezicht. Daarna het CDTC binnen en kennis maken met Astrid, zijn therapeute en Eef, het hulpje. Direct met Eef mee, konden wij even met Astrid praten over onze wensen m.b.t. de therapie. Zij gaan weer werken aan zijn concentratie, korte termijngeheugen, langere en mooiere zinnen maken en last but not least zodra hij clownnesk of brutaal gedrag vertoont, zal er worden ingegrepen.

Mitch nam de draad van vorig jaar weer gewoon op. Dit keer met dolfijn GeeGee maar dat was voor hem geen enkel probleem. De eerste watersessie was hij nog wel even voorzichtig en hield Astrid wel even vast. Maar dat ging ook weer snel over. De tijd was weer snel voorbij en ze hebben al weer een afspraak voor morgen. Kortom de eerste dagen zijn geweldig geweest, heerlijk eten op het strand, een kamer met terras waar we heerlijk kunnen genieten van het uitzicht. Zon, zee, zwembad, genieten van elkaar en natuurlijk de dolfijnen! (want daarvoor zijn we toch weer hier.) Dit houden we nog wel een tijd vol. Stichting Dolfijne therapie nogmaals onze hartelijke dank voor het realiseren van deze geweldige therapietijd.

Dinsdag 23 juni dag 2
 

Vanochtend eerst aankleden en tas inpakken. Mitch wilde een grote handdoek inpakken maar die lagen nog bij de receptie. Hij zei toen: handdoek halen. Ik vroeg hem om dat netter te zeggen. als antwoord: mama, mag ik handdoek halen. Toen heb ik hem de kaartjes gegeven en zei dat hij ze bij de receptie mocht halen. Maar meneer had zijn pyjama nog aan. Dus werd er een nieuwe zin verzonnen: mama, wil jij grote handdoek halen. Dus zomaar zelf een 6-woordzin verzonnen. Daarna een lekker ontbijt op met uitzicht op zee. Blijft toch erg bijzonder en het eten smaakt dan toch extra lekker. Ik probeer maar niet te veel aan de extra kilo's te denken!

Daarna naar het CDTC voor de tweede sessie. Na afloop van de therapie vertelde Astrid hoe goed Mitch gewerkt had deze ochtend. Zeer geconcentreerd gewerkt, goed nagedacht over wat hoe moest zeggen en wat hij moest onthouden. Soms te goed en bleef hij er in hangen. Op het dok lettermemory gespeeld. Als hij het eerste kaartje had omgedraaid moest hij zeggen: dit is de letter.... en vervolgens mocht hij pas het tweede kaartje dat erbij paste omdraaien. (voorbeeld Riem en Mier en dan ging het om de letter R) Volgens Astrid ging dit geweldig goed. Hij zei vlot de zin en wist daarna ook nog waar de andere kaart lag. Zeker een kwartier geconcentreerd gewerkt. Terwijl er toch veel prikkels in zijn omgeving waren. Wij waren weer hartstikke trots op hem. Ook had Mitch deze ochtend een tijd met 2 dolfijnen mogen zwemmen. Mateo had even tijd over en kwam gezellig meespelen. Micth reageerde daar weer heel spontaan op. Papito heeft Mitch nog niet gevonden. Volgens de dolfijntrainer zou Papito Mitch nog wel herkennen, maar omdat hij Mitch niet opzoekt heb ik daar mijn twijfels over. Vanmiddag lekker in het zwembad gezwommen, gedoken en gespeeld. De jongens vinden het geweldig om van alles van de bodem op te duiken. Daarna even geshopped en naar het happy hour van het CDTC. Daar kennis gemaakt met de tweede Nederlandse familie en verder zijn het alleen maar Duitse families. Maar dat mag de pret niet drukken. Dit keer lekker op ons terras wat soep en stokbrood met liflafjes op. Smaakte ook erg goed. Maar Mitch wil morgen toch wel weer naar Hemingway.

woensdag 24 juni 2009
Verhaal van Rick nr.1
 

De eerste dag dat we op Curaçao waren we al gelijk moe. De volgende dag hebben we gerust en rond gekeken. Maandag moest Mitch naar therapie en ik ging naar de kidsclub. De kidsclub is bedoelt voor de broertjes en zusjes van het therapiekind. Zo kunnen die zich ook vermaken. En daar je mag hele leuke dingen doen zoals haaien voeren, speurtocht, knutselen en snorkelen! Daar waren alleen Duitse kinderen ik was de enige Nederlander. Dat vond ik niet leuk maar de kidsclub blijft toch leuk.

Dinsdag was er geen kidsclub en toen ontmoette ik Frank van Mosselveld dat is een verdediger van RKC Waalwijk en met hem ging ik naar Mitch kijken en ik krijg vrij kaarten voor twee wedstrijden van Frank en ik heb zijn handtekening!!!!!

Dit was mijn eerste verhaal.

groetjes Rick

donderdag 25 juni 2009
Weer een geslaagde dag
 

Zo, al weer een geslaagde dag. Vanochtend als eerste geskyped met klas 7b van Rick. Na wat getover eindelijk videobeeld en kon Rick zal klasgenoten zien. Ook de klas van Mitch kwam even voorbij tot groot plezier van Mitch. Iedereen zwaaien en sommigen mochten een vraag stellen. Daarna waren de kids van 7b aan de beurt en kon Rick vertellen hoe het hier op Curaçao is. Al met al een plezierige start van de dag. Daarna weer een lekker ontbijt op het strand en vervolgens vertrokken we naar het sea aquarium. Omdat Rick de kidsclub dit keer niet zo heel leuk vindt, behalve het snorkelen natuurlijk, mag hij volgende week 2 ochtenden een cursus volgen tot junior dolfijntrainer. Maandag en dinsdag wordt hij om 8 uur verwacht bij de Dolphin Academy!! (dat wordt de wekker zetten). Hij krijgt als eerste een encounter daarna mag hij zwemmen met dolfijnen en hij sluit af met een dolfijnenshow waarbij hij als hulptrainer mee mag werken. Tussentijds moet hij het nodige leren. Volgende week zal hij daar een uitgebreid verslag over schrijven.

Mitch heeft weer zijn best gedaan tijdens de therapiesessie. Dit keer mochten we dicht bij het doc staan om foto's te maken. Dan zie je zijn gezicht echt goed en kun je heel goed zien hoe hij geniet van het zwemmen met Geegee. Ook de snelle ronde op de bodyboard was zeer spectaculair om te zien. Rick hoopt echt dat hij dat zaterdag tijdens het familiezwemmen ook mag doen. Verder heeft de therapeute weer gehamerd op de juiste lidwoorden en de mooie zinnen. Vanmiddag lekker gezwommen bij het zwembad. De jongens zijn dan zelf net 2 dolfijnen, ze zijn het water niet uit te slaan. Een heerlijke milkshake gedronken en zowaar bekenden uit Rijen en Tilburg tegen gekomen. Verder zijn we inmiddels ontstressed en leven heerlijk relaxed op dit mooie paradijsje. We genieten van de zon, de wind, de wolken, het water en van elkaar. Zo morgen alweer de laatste therapiedag van de eerste week, zaterdag hebben we om 11 uur de familiezwem en 's-middags gaan we naar Willemstad.

Vrijdag 26 juni
De eerste week zit er op.
 

Vandaag de laatste therapiedag van de eerste week gehad. Mitch deed weer erg zijn best. Dit keer werd er een spel gespeeld waarbij korte woorden en langere woorden moest verzinnen. En dan de lettergrepen klappen. Het was een spel met een kasteel, dus veel moeite hoefde hij niet te doen voor het verzinnen van de woorden. Het boekje werd erg snel gelezen, het pak was ook weer snel aangetrokken. Dus op naar het dok. Daar wachtte weer 2 dolfijnen op hem. Dus weer een feest. Ondertussen ging Rick weer snorkelen, dit keer in het kanaal. Onder de brug zag hij een kleine verpleegsterhaai liggen! Deze haai is tijdens een storm ontsnapt en zwemt nu rustig in het kanaal rond. Maar het idee alleen al, brrrr!!!! Maar Rick roept dan heel stoer, hij doet toch niets!!

Vanmiddag weer lekker gezwommen en een balspel gedaan. Dit keer deed er een Curaçaose jongen mee en Mitch hield een klein kind bezig met zijn playmobil poppen. Om 4 uur naar de zeeleeuwenshow geweest. Daarna nog even naar een dolfijntraining gekeken van 2 jonge dolfijnen. Nog even gezwommen en daarna heerlijk gegeten. Geroosterde garnalen en tilapiafilet. Het blijft genieten. De hele avond genoten van livemuziek bij Hemingway. En nog wat potjes gejokerd. Rick heeft eindelijk zijn eerste potje gewonnen deze vakantie. Morgen is het voor ons eindelijk de familiezwem. Dan mogen wij weer ervaren hoe het is om met Geegee te zwemmen. Mitch wordt dan bezig gehouden door Eef. Ze gaan een spel spelen en natuurlijk ook naar ons kijken. Dan zijn de rollen eens een keer omgekeerd.

Een heerlijk weekend
Na een week therapie was het gisteren eindelijk zaterdag. De familiezwemdag. We mochten ons om 11 uur melden bij het kantoortje. Marco gaf ons nog de nodige instructies. Daarna flippers passen en een drijfbelt om. Samen met Gernanda naar het dok van Geegee. Ik mocht als eerste in het water. Een stukje zwemmen en Geegee kwam naast me mee zwemmen. Wat voelt zo'n dolfijn toch heerlijk zacht en glad aan. Ik blijf het net een gekookt eitje vinden. Na wat rondjes zwemmen, kreeg ik een handshake en mocht ik haar een kus geven. Daarna mocht Rick in het water. Zijn belevenissen zet hij zelf op papier. Als laatste kwam John erbij. Met z'n drieën Geegee over een stok laten springen. Het was weer een prachtig moment. Vorig jaar met Papito gezwommen, de zoon van Geegee. Die was veel wilder. Geegee is veel rustiger en was het zwemmen veel relaxter.

's-Middags met de hotelbus naar Willemstad. Direct naar de overkant (Otrabanda) en daar op zoek naar Kura Hulanda. Een hotel en een museum gebouwd in de stijl van de oude huisjes van Curaçao. In het museum veel gezien over de slavernij. Een slavenhuisje en een gevangenis. Veel messen en veel kettingen waarmee de slaven aan elkaar waren geketend. Ook een pak gezien van een beul waar nog bloedsporen op zaten. Tekeningen en verhalen van de Klu Klux clan. Het maakte erg veel indruk bij de jongens. Rick wou er op een gegeven moment zelf vandoor!! Daarna nog rondgekeken mooie gebouwen met luxe winkels gezien. Maar die waren niet voor onze portemonnee.

Om 5 uur moesten we ons weer melden bij het pleintje waar de bus ons weer kwam ophalen. Maar de pontjesbrug was open omdat er een cruiseboot ging vertrekken. Dan moet je gebruik maken van de Ferry. Maar die lag ook stil vanwege de cruiseboot. Uiteindelijk ging de eerste ferrie weer, maar die was net voor onze neus vol. Wachten op de tweede, maar de klok liep maar door. We dachten echt dat we het niet zouden halen. Twee minuten voor 5 waren we weer aan de overkant. Dat werd dus rennen. Maar Mitch is niet zo'n rennerd. Die riep al gelijk: ik kan niet meer, maar moest wel mee doorrennen. We hadden geluk en waren net op tijd terug voor de bus. Al met al een geslaagde middag in Willemstad. Van de week nog maar een keer terug om te shoppen, maar of de mannen daar blij mee zijn!!! Zondag
lekker rustig aan gedaan, zo'n dag dat niets moet en alles mag. Morgen gaan we weer aan de tweede therapieweek beginnen en gaat Rick aan zijn junior dolfijntrainerscursus beginnen. John en ik krijgen morgen een waterbeleveniscursus, een relaxtherapie in het water. Ben erg benieuwd wat er gaat gebeuren.

zondag 28 juni 2009
Tweede verhaal van Rick
 

Gisteren ging ik met een dolfijn zwemmen en mama en papa. De dolfijn waar ik mee zwom heette GeeGee het was een rustige dolfijn ze was lief. Als eerste ging mama in het water en daarna ik en daarna papa. Je mocht veel kunstjes doen met de dolfijn zoals: de dolfijn een high five, kusjes geven, aan haar rugvin trekken en dan ging zij op haar rug liggen en ik pakte haar flippers en scheurde ze met mij door het water. Je mocht ook haar nat spetteren en spetterde zij terug. En op het laatst pakte ik het bodyboard en moest ik in het water liggen en duwde GeeGee mij voor uit. En daarna mocht ik een visje geven en gingen we douchen. En ik voelde me geweldig.

Maandag en dinsdag ga ik naar de dolphin academy voor een junior dolfijn trainers cursus daar schrijf ik over een paar dagen nog een stukje over.

Groetjes van Rick

dinsdag 30 juni 2009
De week weer goed begonnen
 

De eerste twee dagen van de nieuwe week zitten er al weer op. Gisteren heeft Rick de start gehad van de junior trainerscursus. Hij gaat zelf zijn verhaal op papier zetten, maar ik kan al verklappen dat wij erg van hem genoten hebben. Wij waren ontzettend trots op onze junior trainer die met vlag en wimpel geslaagd is.

Mitch heeft de week weer goed opgepakt en is weer heel geconcentreerd aan het werk gegaan. Het is frappant dat hij anderhalf uur goed aan het werk is zonder zijn concentratie te verliezen. Als er enig moment is dat hij wat afdwaalt dan is één beweging of geluid goed om hem weer bij de les te krijgen. We hopen natuurlijk dat deze concentratie thuis en op school voortgezet wordt. Gisteren hebben we hem niet zien zwemmen, want John en ik hadden een waterbeleveniscursus gegeven door Liza een fysiotherapeute. Even een uur tijd voor elkaar in het water. De één lag op het water te drijven met zijn oren helemaal onder, de ander moest ondersteunen en heel langzaam bewegen. Degene die in het water lag, lag heerlijk rustig en hoorde alleen het ruizen van de golven en de wind. Een aparte gewaarwording. Daarna werden de rollen omgedraaid.

Omdat we al om 8 uur bij de Dolphin Academy moesten zijn, waren we 's middags afgewerkt en hebben we rustig in en om het zwembad gelegen. Daarna nog even boodschappen doen bij de supermarkt en 's avonds lekker op ons terras wat gegeten. Een potje pesten en jokeren en weer op tijd naar bed.

Vanochtend weer vroeg uit de veren voor de tweede cursusdag voor Rick. Bij het ontbijt liet Mitch even horen wat hij de afgelopen week geleerd heeft. Zijn lintje van zijn zwembroek was nog los en hij vroeg aan mij: mama wil jij de knoop doen? En ja met het lidwoord erbij. Dat is waar ze de afgelopen week hard aan gewerkt hebben. Nou dan kan de ochtend niet meer kapot als je zo'n zin hoort. Hij zei ook mooie zin hè, Astrid geleerd. Rick gezien tijdens de dolphinswim, nog even de generale repetitie van de show gezien en om half 11 de echte show, met veel publiek op de tribune. En weer hartstikke trots op onze zoon. Groot applaus van het publiek toen hij te horen kreeg dat hij geslaagd was. Daarna nog zijn diploma en de dvd opgehaald en dit avontuur was weer ten einde.

Mitch heeft vandaag gewerkt met het juist gebruik van voorzetsels. En hij heeft zelf het boekje gelezen en zonder te vragen zelf zijn pak aangetrokken zodat hij snel klaar was voor het zwemmen met Geegee. Hij wou vandaag ook zelfstandig naar de therapie, maar omdat ik niemand kon waarschuwen vandaag nog mee gelopen. Afgesproken dat hij morgen alleen mag gaan, voor de kenners vanaf de brug. Hij moet tegen de caissière zeggen dat hij komt zwemmen met Geegee. Astrid zorgt dat ze ruim op tijd bij het afhaalpunt op hem wacht. Wij blijven vanaf de brug kijken of hij zelf naar Astrid loopt. Ik ben benieuwd maar aan de andere kant weet ik bijna zeker dat het hem gaat lukken.
Vanmiddag eerst bijgekomen van de hectische ochtend en daarna weer lekker gezwommen ( en nee het wordt echt niet saai om iedere dag te zwemmen). Vanavond lekker gegeten bij Hemingway en nu naar bed, zodat ze morgen weer fit zijn voor een nieuwe therapiedag met dit keer Rick als hulptrainer en hulptherapeut.

woensdag 1 juli 2009
Derde en laatste verhaal van Rick

Maandag was mijn eerste dag voor de junior dolfijn trainers cursus en ik moest er al om 8 uur zijn.
Maandag: heb ik als eerst een encounter gehad een dolfijn ( een encounter is dat je niet met dolfijn zwemt maar dat je gewoon in het water staat ) en daarna heb ik een show van dicht bij gezien. en de hand signalen geleerd.
Dinsdag: heb ik met dolfijnen gezwommen en daarna moest ik vis maken en in de bakken doen
en daarna een show gegeven met dolfijnen. het ging goed en ik had mijn diploma gehaald en daarna moest ik een quiz maken en daarvoor ben ik ook geslaagd.

Woensdag: ben ik met Mitch naar de therapie gegaan en heb ik geholpen op het blauwe platvorm. daar heb ik GeeGee kunstjes laten doen en Mitch geholpen.

donderdag 2 juli 2009
Het zit er bijna op
 

Aan alle goede dingen komt een eind. Morgen is het al weer de laatste therapiedag. Maar we kijken terug op een heerlijke periode. Mitch is vandaag weer alleen naar het CDTC gegaan, dit keer vanaf de boten. Rick en ik waren al bij het CDTC en John liep een stuk achter Mitch aan. Het ging weer goed, maar er liepen mensen van het hotel bij de ingang en die maakten zich zorgen om Mitch. Ze zagen mij in de verte staan en wezen hem de weg. Jammer maar zonder hun hulp was het ook goed gegaan. Tegen de mensen verteld dat het een opdracht was voor de therapie, toen begrepen ze het pas en was ik gelijk geen ontaarde moeder meer. Gisterenmiddag met de hotelbus naar Willemstad. Gezellig gewinkeld, nou ja gezellig, de jongens hadden er duidelijk een andere mening over. Maar met genoeg tasjes terug naar het hotel. Vanwege de dag van de Vlag nog wel een optocht gezien met heel veel trommels en een ballonnenparade met kinderen. Terug bij het hotel onmiddellijk het zwembad ingedoken om af te koelen. 's Avonds weer een heerlijke garnalenspies op en een lekkere tilapiafilet. Dat wordt de volgende week weer echt afkicken! Daarna nog een potje gekaart en weer knock out naar bed. Dat tijdsverschil went toch moeilijk.

Vandaag weer gekeken naar de perikelen van Geegee, Mateo en Mitch. En naar de snorkelkunsten van Rick in het kanaal. Dit keer een baracuda, een verpleegsterhaai en en zeeleeuw gezien. De zeeleeuw was ontsnapt uit zijn bassin en lekker in het kanaal gaan zwemmen. Maar na zijn escapade hebben ze hem weer snel naar het zeeleeuwenbassin gelokt. Vanmiddag lekker gezwommen bij het grote zwembad van Lions Dive. Het waaide te hard om op het strand te spelen.

De laatste therapiedag

Ja, aan alle goede dingen komt een eind. Zo ook deze therapiesessie. Vanochtend was Mitch al op tijd wakker. Hij ging zelf onder de douche en pakte zonder te vragen zijn tas in. Maar natuurlijk was het nog te vroeg om te vertrekken. Eerst maar ontbijten, sommen gemaakt om de pap op te laten eten, iedere hap was een som. Daarna Rick voor de laatste keer naar de kidsclub gebracht. Dit wou er vroeg zijn om Chantal te helpen met al die Duitse kinderen. Nog even met Mitch de krant gelezen en daarna was het zijn beurt. En weer een stuk alleen naar het CDTC gelopen. Daar wachtte een verrassing voor hem. In plaats van te werken op de mat, lag er een schatkaart klaar. Mitch moest op zoek naar de schat. Aan zijn vriend moest hij vragen welke kant hij op moest lopen. Daarna bij de snackbar weer een andere vraag moeten stellen. Uiteindelijk kwamen ze na een vijftal vragen op het strand terecht en daar lag de schat begraven. Dit was natuurlijk een compleet feest voor Mitch.

Rick ging vandaag nog met John snorkelen in de encounter. Maar hij was er wat later dan verwacht. Reden: Rick kwam Ruud van Nistelrooy tegen bij de Dolphin Academy. Natuurlijk even met hem op de foto en een handtekening gescoord. De tweede al van de vakantie. Mitch ging vandaag nog lekker zwemmen met Geegee en Mateo en daarna weer alleen met Geegee. Ook het laatste uur was weer heerlijk om te aanschouwen. Toen hij Geegee nog een laatste keer geknuffeld had en echt afscheid had genomen, hebben Gernanda en Mitch Eef nog in het water gegooid. Dat was natuurlijk dolle pret. Als slot kregen we een tropische regenbui op ons dak, alsof iedereen een traan moest laten omdat het nu weer afgelopen was. We kregen weer een fotoboek met prachtige foto's, een dvd en een foto-cd als herinnering van deze mooie weken. Astrid gaat haar aanbevelingen weer mailen, zodat iedereen thuis weer verder met Mitch aan het werk kan. Want hij heeft hier toch weer heel veel geleerd en we hopen dat dit thuis verder voortzet. Na de laatste kussen met vochtige ogen iedereen uitgezwaaid en we hopen dat we hier snel terug kunnen komen.

De regenbuien bleven vandaag komen en gaan. Ons laatste diner bij Hemingway moesten we binnen nuttigen. Maar het plafond hield de regen op een gegeven moment niet meer tegen. De jongens waren niet echt happy met die heftige regen en onweer, maar ze hebben hun borden leeg gegeten.
Morgen de laatste dag, dus onze tassen weer inpakken. Nog lekker zonnen en zwemmen en om half 6 worden we opgehaald en naar het vliegveld gebracht. Daarmee komt er echt een eind aan deze heerlijke weken.

Stichting Dol fijne therapie hartelijk bedankt

Als laatste willen we de Stichting Dol Fijne therapie enorm bedanken. Dankzij deze stichting, de medewerkers en de sponsoren hebben we deze reis met de onvergetelijke therapie weer kunnen maken. We willen ze nog wel duizend keer bedanken, maar dan loopt het web vast. Dus daarom lieve mensen: EEN DOLFIJNE KNUFFEL EN HARTELIJK BEDANKT. Ga zo door met jullie stichting en we hopen dat er snel voldoende geld binnen komt, zodat velen deze geweldige en leerzame tijd ook mee kunnen maken.

John, Corina, Mitch en Rick Hoosemans

.