We hebben er bijna 24 uur over gedaan. We zijn om half 4 Nederlandse tijd vertrokken en half 4 's nachts waren we er. Hier was het half 11. We zijn naar bed gegaan en hebben geslapen als een os.
De vliegreis ging perfect. Nergens last van gehad. De kids vonden het geweldig! Ook Kayo heeft genoten. Vliegen is leuk zij hij. We hebben de tijden van de therapie ontvangen en ook daar hebben we mazzel mee. We beginnen maandag om half 11. Iedere dag dus therapie om half 11. IDEAAL. Ook Deen, het vriendje van Kayo heeft om half 11 therapie, Dus meer mazzel kunnen we niet hebben. Het is hier schitterend. Zonovergoten strand, vanuit de hotelkamer lopen we zo het strand op. Alles is hel blauw en veel palmbomen. Een paradijs hier.
4 februari 2008 De eerste dag van Kayo zijn therapie zit erop het was in een woord fantastisch! We hebben onze ogen uitgekeken wat ze in 1 dag al uit da manneke kunnen halen hij heeft dingen gedaan waarvan wij dachten dat doet hij nooit maar toch deed hij het zijn moeder moest er een traan bij laten zo emotioneel was het. Hij heeft aan de dolfijn gehangen, op hem gelegen en een dikke kus gegeven. Morgen gaan we weer verder. Zijn trainster heet Floor, de twee begeleidsters heten Yvonne en Noor.
5 februari 2008 De tweede sessie zit erop. Kayo z’n dolfijn heet: NEMO. Het is een superdolfijn. Heel enthousiast. Voor Kayo dus heel goed. Zijn angsten worden gelijk op de proef gesteld. Floor zijn therapeute, is niet flauw met Kayo en dat geeft zulke enorme resultaten. Hij durfde eerst niet met zijn voeten in het water te hangen, een half uur later hangt die om de nek van Nemo en knuffelt en kroelt en kust hij erop los. GEWELDIG om te zien hoe vrij hij is met Nemo. Hij moest gaan liggen en Nemo duwde aan zijn voeten hem het water door. Verder heeft hij op de vlonder aan zijn mondmotoriek gewerkt en als beloning mag hij dan weer het water in en met Nemo spelen. Hij heeft er vandaag ALLEEN aangehangen, zonder iemand erbij. Een grote ronde aan zijn vinnen vastgehouden en keihard door het water gesjeesd. En maar zingen die Kayo. Alle liedjes van Sinterklaas en Kerstmis kwamen voorbij. We hebben vandaag dus weer genoten!!!!! Geen traantjes maar wel ontroerd.
7 februari 2008 Vandaag had Kayo weer een Superdag. Hij heeft pictogelezen. Precies dezelfde picto’s als op school. Ook zij gebruiken Joep en Marieke als jongen en meisje. Ze zijn verbaasd hoe ver hij is. Hij moet hier d.m.v. blokjes hele zinnen maken. 5 blokjes naast elkaar en dan b.v. de zin “ik zit op de mat” Ieder blokje is dus een woord en moet hij met zijn vinger per woord aanwijzen. Het gaat prima, maar bij de volgende zin is hij de vorige al vergeten en uit zich zelf lukt hem dit nog niet. Wel als de therapeute de zin voorzegt. Floor zegt dat dat echt wel komt en ziet heel veel mogelijkheden met hem. Als we thuis zijn krijgen we een logboek en trainingsboek mee, zodat er thuis gelijk aan gewerkt moet worden, door zowel ouders, opa’s en oma’s en verdere familie en vrienden, maar ook de logopediste op school en de juffen. Kayo leert zijn stopwoorden hier al aardig af.
8 februari 2008 Vandaag hadden we een super dag. Papa, mama en Dylan mochten heel dicht bij het dok kijken hoe goed Kayo het deed vandaag. Gisteren hebben we afgesproken dat hij een duikbril op ging zetten, hij durfde dit n.l. niet. Vandaag dus OPGEZET!!!! Hij was niet meer uit het water te krijgen, onder water is het ook zo mooi en Nemo duikt onder hem door zodat hij hem onder water heel goed kan zien. Ook heeft Kayo alleen met Nemo onder water gezwommen. Wat kan Kayo dan lang z’n adem inhouden zeg!
We hebben een evaluatie gesprek gehad van de eerste week. Kayo luistert erg goed en pakt alle opdrachten aardig goed op. Floor vroeg of wij al iets bijzonders aan Kayo gemerkt hebben en ja dat hij met een meisje speelt zonder dat hij ze kent en niet weg duwt, vonden wij typerend. Volgende week gaan ze werken aan dingen die hij niet kent, toch te proberen. Met name het eten, Kayo is zo van “wat de boer niet kent, dat vreet hij niet”, daar kon Floor wel wat mee. Ook zijn evenwicht om te leren fietsen gaan we uit proberen. We zijn heel benieuwd. Nu heeft hij het weekend vrij, MAAR zondag worden de rollen omgedraaid. Papa, mama en Dylan gaan dan met Nemo zwemmen en Kayo mag dan foto’s maken. Hij kijkt hier enorm naar uit. Dit is ook de bedoeling van de therapie, dat hij trots kan zijn dat hij het beter doet als wij.
9 februari 2008 Dit geloofde wij niet!!!!!!!!!!!!!! Kayo heeft gisteren 2 leguanen op zijn schouder en hoofd gehad. NOOIT VOOR MOGELIJK GEHOUDEN DAT HIJ DIT ZOU DOEN. Hij was altijd bang van zulke dingen en durfde dit nooit. Toch die therapie?? Voor alle duidelijkheid, de dolfijn zorgt hier niet voor maar de therapeute. Als je geen goede therapeute hebt, krijg je dit alles niet voor elkaar. Die meiden doen dit alles met veel liefde en veel plezier. Die werken zich dag en nacht uit de naad hier, om dit voor onze kinderen voor elkaar te krijgen. Als beloning mogen ze het water in met de dolfijn en dit stimuleert ze om extra hun best te doen.
11 februari 2008 Vanmorgen is Kayo weer naar Nemo geweest en hij had er veel zin in.
Vandaag kon hij kaartjes verdienen. Bij iedere goede oefening kreeg hij een kaartje. Hij heeft er 5 verdiend vandaag. Allereerst kreeg hij binnen in de stilteruimte een blinddoek om en moest hij proeven. Eerst appel, toen banaan, daarna kaas en als laatste chocopasta. Nou iedereen weet dat Kayo daar absoluut niets van moet hebben, maar hij heeft het geproefd en gaf aan het niet echt vies te vinden, maar ook niet zo lekker dat hij nog een keer wilde proeven. Maar het begin is gemaakt om vreemde dingen te proeven. Morgen nemen we een bakje mee met verschillende soorten fruit en groente. Bij het CDTC gaan ze hier dan mee werken, wij zijn benieuwd.
12 februari 2008 Het klinkt saai, maar weer hebben we een superdag gehad! Allereerst Kayo, die moest vanmorgen vandaag alleen naar de therapeute en stagaires lopen vanaf de poort. Dit om zijn zelfvertrouwen te kweken. In het begin vond hij het maar niets, want het was heel druk bij de ingang en hij mocht doorlopen omdat hij een pasje had. Uiteindelijk ging hij helemaal zelf, de therapeute stond er niet, maar Kayo kon het helemaal zelf hoor! Hij ging gewoon het kantoor binnen en vroeg aan de eerste de beste waar Floor was. Met zijn tasje met daarin het bakje fruit en zijn handdoek heeft hij het voor elkaar gekregen. Toen proeven, hij heeft weer alles geproefd, hij moest 5 keer kauwen en mocht het dan uitspugen. Hij heeft komkommer gegeten, tomaat, meloen, mandarijn, banaan en appel en nog chocopasta toe. Zijn eerste kaartje was verdiend. O, nee z'n tweede, want de eerste was verdiend met het alleen komen. Op het dok en in het water heeft hij supergoed geluisterd en nog eens 3 kaartjes verdiend. In de nabespreking hebben we het nog gehad over lateralisatie. In Harderwijk hadden ze het idee dat hij aan z'n linkerkant meer kontakt maakt dan aan de rechterkant. Dit zou kunnen betekenen dat zijn rechter hersenhelft beter ontwikkelt is dan de linker. Floor wist wel wat wij bedoelde, maar had het nog niet specifiek bij Kayo ontdekt. Bij het CDTC konden ze niets ontdekken.
13 februari 2008 Kayo ging vanmorgen weer alleen naar het CDTC. Zijn eerste kaartje dus weer verdiend. Binnen even op de mat geoefend met zinnetjes en daarna mocht hij mee naar de visafslag. Kayo, moest eerst z'n handjes wassen en toen allerlei vis vezamelen voor Nemo. Alles ging in de box en hij pakte alle vis zonder moeite op. Nog wat ijs erbij en hup de deksel erop. Op naar Nemo. "kijk eens Nemo, ik heb vis voor jou", zei hij trots. Vervolgens weer gespeeld met Nemo. Zowel Kayo als Nemo waren wat baldadig vandaag en daarom waren die twee vandaag aan elkaar overgelaten. Wat Nemo aangaf, of wat Kayo aangaf werd gedaan. Kayo heeft helemaal alleen aan Nemo gehangen, zonder hulp. Ook heeft hij niet alleen de duikbril opgehad, maar vandaag ook de snorkel. Het ging redelijk goed, zo voor een eerste keer. Morgen nog een keer proberen. Morgen krijgen we ook een soort handleiding met regels hoe we Kayo het beste kunnen benaderen. Vaak is het bij hem zo, als er iets in z'n koppie zit krijg je het er niet uit. Dus, voortaan duidelijke regels. Ook van de mensen thuis wordt dit gevraagd dadelijk. We gaan proberen dat er niet zo veel meer gelachen wordt op flauwe grapjes. En niet mogen, is dan ook ECHT niet mogen.
14 februari 2008 Weer alleen naar binnen vanmorgen, ging prima! Daarna het duikpak aan en gelijk naar het buitenbasin. Je gelooft het niet, maar hij is in de zee geweest en heeft onder water tussen de haaien en reuze schildpadden gezwommen. Hij vond het geweldig, Floor duwde hem naar beneden, omdat hij zelf de kracht nog niet heeft, maar hij kan geweldig lang zijn adem inhouden. Morgen mag hij de haaien voeren, brrrrr, ik moet er niet aan denken. Maar Kayo draait er zijn hand niet meer voor om. Geweldig wat Kayo allemaal mag doen, Floor doet dat erg goed.In het water met Nemo, ging weer goed, wij mochten zelfs weer van dichtbij gaan kijken en dat stimuleert Kayo weer om beter zijn best te doen.
15 februari 2008 Laatste therapiedag!!! Vol trots ging Kayo weer op pad. Hij had voor Floor, Yvonne en Noor een tekening gemaakt en die gaf hij als eerste. Gelijk het duikpak aangetrokken en toen naar het snorkelbad. Eerst even proberen in zee, ver onder water werd hij geduwd door Floor en al die prachtige gekleurde vissen vond hij geweldig. Nog een keer, riep hij. Toen naar de haaien en hij heeft ze ECHT gevoerd. Doodeng, vonden wij het, want wij keken onder water in de boot, veilig achter glas. Nog even duiken naar het glas en zwaaien naar papa, mama en Dylan. Daarna naar Nemo, die lag al te wachten. Heerlijk gespeeld met hem en met een onder watercamera mocht hij nog wat foto's maken. Nemo vond het maar een vreemd toestel, maar deed vrolijk mee en was echt fotogeniek.
Als laatste werden papa, mama en Dylan geroepen en had Floor nog een verrassing in petto. Wij wisten van niets! We gingen naar een brug en toen was het de bedoeling dat Kayo zijn laatste ultieme proef ging doen. Van de brug af springen, zo'n 3 meter samen met papa, Dylan, Floor, Yvonne en Noor. Mama en Joyce (de dolfijntrainster) bleven kijken en foto's maken. Daar gingen ze, met zijn allen de ruwe zee in. Er stond veel stroming, maar Kayo vond het prachtig en zeker niet eng. Niks geen angst meer. Nog even douchen en ja hoor, daar was hij dan. Zijn felbegeerde DIPLOMA. Super gedaan, onze kanjer.
Als verrassing kregen wij nog een prachtige dvd, fotoboek en een c.d.rom met foto's. En mooi dat het allemaal is. Dat kunnen ze bij het CDTC wel hoor!!!! Al eerder had hij afscheid van Nemo genomen en toen waren de meiden aan de beurt. Uitgebreid gekroeld en gedag gezegd. Mama had het weer een beetje slecht. Jammer hoor.
Ondertussen weer thuis gaat het met Kayo erg goed. Zijn zelfvertrouwen is een stuk vooruit gegaan. Hijnis gegroeid in zijn doen en laten en slapen gaat ook goed. (voorheen kwam hij er al 10 jaar lang een paar keer per nacht uit, soms wel 6 a 7 keer). Andere dingen eten en proeven is geen probleem meer, hij doet het gewoon en ook het kwijlen is een stuk minder. Wij zijn erg tevreden en zouden zo weer terug willen.
Hans, Vera, Dylan en Kayo van der Vorst
Ps meer foto's binnenkort te vinden in de fotogallerij!