VOORPRET

Vorig jaar Mei hebben we onze zoon Mitch opgegeven voor een dolfijntherapiesessie bij het CDTC in Curaçao. Na de aanbetaling en de reservering van de vliegtuigstoelen en het hotel hebben we rustige maanden gehad, want we zouden pas volgend jaar gaan en dat duurde nog heel lang.

In december mochten we een informatieavond bijwonen van de Stichting Dol Fijne Therapie. We kregen een film te zien over CDTC. Die film was zo mooi dat de rillingen over je rug liepen. Verder kregen we een map mee met nuttige informatie over de voorbereidingen en de reis.

Vanaf Nieuwjaar hadden we zo’n gevoel van; Yes, in april gaan we!! We gingen er met z’n vieren over praten, ieder mocht vertellen wat hij van de reis verwacht. Mitch  begon al te juichen bij het idee dat hij weer met dolfijnen mag spelen, en vroeg gelijk of Maaike er ook was. (Maaike is de dolfijn die bij Stichting Sam in Harderwijk werkt) Rick bedacht vol enthousiasme wat hij allemaal bij het broertjes- en zusjesprogramma zou kunnen doen. En wij kregen gewoon warme gevoelens over deze superreis. Toen werden we door een familie uitgenodigd die vorig jaar bij het CDTC zijn geweest. Daar hebben we foto’s en een DVD mogen bekijken, en daarna kregen we helemaal de kriebels. Het kan voor ons niet snel genoeg 24 april worden.

Nu zijn we op een punt gekomen dat we belangrijke zaken moeten gaan regelen. Zo heeft onze zoon drinkvoeding nodig, dus we moeten zorgen dat we genoeg voorraad meenemen, maar mag dat eigenlijk wel? De KLM bellen en ja hoor, we hebben een medische verklaring nodig, maar dan mogen we ook extra kilo’s aan bagage meenemen. Dus de chirurg en diëtiste inschakelen om aan de nodige brieven te komen. Gelukkig hebben we hier nog wel wat weken voor, maar die zullen we ook wel nodig hebben.

Volgend punt:
Zorgen dat we op tijd shirts, korte broeken, zwembroeken en sandalen kopen. Normaal denken we daar pas in Mei aan, maar nu moeten ze toch echt eerder in de koffer. (wel een lekker gevoel om nu al zomerkleren te gaan kopen) Zonnebrand, lipbalsum, zonnepet en zonnebril moeten we ook niet vergeten.

O ja, niet vergeten om onze paspoorten te checken. Gelukkig, die zijn nog geldig. We tellen de weken af, iedere dag komen de dolfijnen wel in ons huis voorbij.  Wekelijks kijken we wel op de site van het CDTC en het hotel.  Het kan niet snel genoeg gaan. Aan de andere kant hebben we gelukkig nog ruim de tijd om alle spullen in huis te halen en de koffers te pakken. Na onze reis hopen we een enthousiast verslag over Curaçao te kunnen maken.

Word vervolgd…..
John en Corina Hoosemans.

Naar Curacao - het verslag van een bijzondere reis

Reisverslag Dolfijntherapie Mitch.

Donderdag 24 april
S’morgens om 06.15 vetrokken en we kwamen om 08.15 op schiphol aan. Inchecken ging snel vanwege het gebruik van een nieuw computersysteem. Onze vlucht vetrok precies op tijd en we kwamen zonder veel turbulentie om 16.00 uur plaatselijk tijd aan.

Het hotel is ontzettend mooi en ze hebben er heel lekker eten. Mitch vindt het geweldig om bij het ontbijt een pannenkoek met suiker te eten. Dus als we ’s morgens weer vroeg wakker zijn, dan eerst een bordje pap en daarna wassen en aankleden en gezamenlijk bij het zwembad ontbijten, een krantje lezen en nog een kop koffie en thee drinken. De kids vermaken zich ondertussen al in het zwembad.
Zaterdag zijn we in Willemstad geweest, tot groot ongenoegen van de jongens, maar we hebben heel mooie huizen gezien en een brug die steeds in zijn geheel open gaat als er weer een groot schip de haven binnen wil. Je kunt dan ook met een pontje naar de overkant (Otrabande). Dit is de minder mooie kant van Willemstad.

Maandag 28 april, we gaan starten met de therapie.
We zijn ingedeeld om 13.00 uur, de therapeut heet Floor en de stagiaire Ellen. De dolfijn heet Papito en de dolfijntrainster heet Maartje. Mitch stapt vol vertrouwen mee de ruimte in waar hij eerst moet werken, alles gaat met een fotoboek. In die ruimte ligt ook zijn pak(wetsuit) klaar. Na een half uur werken mag hij naar Papito toe. Tot zijn groot genoegen mag hij deze dag ook met Nemo zwemmen. Dus je moet je eens voorstelen een klein ventje dat tussen twee van die grote dolfijnen door het water rond wordt gesleept. Maar Mitch straalt van top tot teen. Hij kan er geen genoeg van krijgen. Als hij ons ziet roept hij spontaan: papa, mama, rick kijk eens! Dolfijnzwemmen. Na afloop gaan wij weer terug naar de ingang en wachten we op Mitch en zijn therapeuten. Na het douchen kwam Mitch stralend onze kant op en vertelde enthousiast wat hij allemaal beleefd had. Rick vond het wel moeilijk om toe te kijken, maar Floor gaat hem betrekken bij het dokwerk. Ook mag hij vanaf morgenvroeg mee gaan doen met de kidsclub. Daarna weer naar het hotel, lekker zwemmen want Mitch wilde geen dutje doen, met als gevolg dat hij onder het eten weer in slaap viel.

Dinsdag 29 april.
Een nieuwe dag, om 9 uur begint Rick met de kidsclub. Er zijn een hele hoop broertjes en zusjes van zijn leeftijd dus dat wordt erg gezellig. Mitch wilde ook gelijk naar Papito maar die moest nog geduld hebben tot 13.oo uur.
Rick kwam enthousiast terug en toen we ’s middags aan het wachtten waren op de dolfijntraining heeft hij ons verteld wat hij allemaal gehoord had. Een zielig verhaal over de schildpad die zijn voorpoten kwijt was geraakt. En vervolgens mochten we die schildpad even gaan bekijken. Daarna zijn we weer naar Mitch gaan kijken, maar Rick wilde al snel naar zijn vriendje Jordi en naar het zwembad. Dus hem teruggebracht naar het hotel.
Mitch genoot weer enorm van zijn therapiemiddag en volgens Floor pakte hij de regels weer snel op. Vandaag mocht hij maar met 1 dolfijn zwemmen, maar Nemo wilde toch nog even meespelen, dus weer een rondje door het water tussen 2 dolfijnen. Na afloop kregen we te horen dat wij morgen de familiezwem hebben. Dus dat wordt een spannende middag.

Woensdag 30 april.

Vandaag een spannende dag voor Rick. Eerst gingen ze bij de kidsclub van alles leren over  zee- en landschildpadden. De zee schildpad kan zijn kop niet terugtrekken in zijn schild, terwijl een landschildpad dit wel kan. De zeeschildpad is erg snel en de landschildpad niet. Van beiden is wel het schild erg gevoelig. Ze ademen door hun longen, die zitten in hun schild. De zeeschildpadden leggen wel 100 eieren, maar er komen er maar 1 of 2 van uit. De rest wordt opgegeten door de roofvogels. Daarna gingen ze met z’n allen snorkelen. Het was voor Rick een enorme stap om in het diepe water te gaan. Maar het lukte hem en hij kreeg steeds meer moed. Hij heeft Herbie gezien, dit is een enorme grote dikke vis. Hij is wel 2 meter lang en weegt ongeveer 500 kilo. Hij is te langzaam om zelf vis te vangen, dus moet hij gevoerd worden en dit mag Rick morgen gaan doen.

’s Middags had Mitch weer therapie. hij ging  weer enthousiast met Floor mee om te werken in zijn kamertje. Daarna met pak aan naar buiten op weg naar het dok met Papito. Volgens Floor gaan de zinnen al veel beter en hoeft ze hem bijna niet te helpen met het eerste woord.  Wel gebruikt ze nog de blokjes om hem te herinneren hoeveel woorden hij in de zin moet zeggen. In het water weer leuk met Papito gespeeld, op een gegeven moment kwamen ook Nemo en Matteo er spontaan bij om met Mitch en Papito te spelen. Wat een gezicht, om niet meer te vergeten.
Tijdens het dokwerk is Mitch ook enthousiast als hij een werkje moet doen, kortom alles vindt Mitch leuk. Na afloop kregen we alvast wat uitleg over onze zwemervaring met Papito en om 4 uur was het eindelijk zover. Zwemvliezen aanpassen, een belt om en op naar het dok. Daar wachtte Maartje op ons (de dolfijntrainster). We mochten eerst even voelen aan Papito en daarna  mocht John als eerste het water in om een rondje met Papito te zwemmen. Daarna mocht Corina en als laatste Rick. Daarna bleven we met z’n drieën in het water en om de beurt gingen we  met Papito zwemmen. Daarna mochten we hem een kus geven en spelletjes met hem doen (spetteren, dansen en staartzwemmen). Rick mocht met Floor aan Papito gaan hangen en door het water racen. Ook ging Papito op zijn rug liggen en Rick mocht er bovenop gaan liggen. Mitch zat aan de kant toe te kijken, en toen hij het lang genoeg vond duren, riep hij naar ons dat hij honger had en wilde gaan eten!! Mooi niet dus, hij moest gewoon op ons wachten.

Donderdag 1 mei
Rick ging vanmorgen heel enthousiast op weg naar de kidsclub met zijn tas met daarin zijn nieuwe zwemflippers en zijn duikbril. Papa ging mee om foto’s te maken van de club. Eerst vertelden Chantal en Christel van alles over koraal en sponzen. Daarna hebben ze een film over koraal bekeken. Koraal is een soort plant dat leeft op de bodem van de zee. Het is niet zeldzaam en groeit in de Caribische zee. Je mag nooit levend koraal mee naar huis nemen. Toen vertrok de club naar het strand van Lions Dive om koraal te zoeken. Ze hebben in het water bloemenkoraal, sterkoraal en hertgeweikoraal gevonden. Daarna gingen ze weer bij het sea aquarium snorkelen. Dit keer zonder vrees en ontzettend genoten.

’s Middags was Mitch weer aan de beurt. Bij Floor zelfstandig aan het werk op de mat, met het fotoboek weet Mitch precies wat hij gaat doen en kan de zinnen spontaan vertellen. Ook weer een luisteroefening gedaan. Daarna zijn pak aan en naar Papito toe. Ook op het dok weer netjes aan Maartje gevraagd of hij met Papito spelletjes mocht doen. Lekker op een surfboard door het water, papito niet te flauw om Mitch te duwen. Na afloop eerst weer lekker onder de douche ook dat gaat geheel zelfstandig en daarna tegen ons verteld wat hij allemaal gedaan heeft. Hier gebruikt Floor de foto’s voor. De zinnetjes komen er wat hakkerig uit, maar we begrijpen Mitch.

Vrijdag 2 mei

Een dag zoals de rest, ’s morgens Rick naar de kidsclub en ’s middags Mitch naar Papito. Het enige verschil was dat we vandaag naast het dock mochten staan. Konden we dit keer foto’s maken en filmen van dichtbij.

Zaterdag 3 mei
Vandaag hebben we een auto gehuurd om het eiland te verkennen.

Zondag 4 mei
Vandaag lekker uitgeslapen tot 8 uur! En lekker gelummeld. Om 10 uur pas gaan ontbijten, hierdoor was het lekker rustig. Heerlijk warme stokbroodjes op. Vandaag was het een echte zondag, niet moet maar alles mocht. Dus we zijn lekker op het strand geweest, krantje gelezen, gezwommen, kasteel gebouwd door de jongens. ze zijn wel  5 uur aan het bouwen geweest. ’
’s avonds gegeten bij Nemo, Mitch is dol op de kaasjes die je vooraf krijgt. Rick vraagt weer of we nog een amuse krijgen ! (zo zie je maar wat een week eten in een restaurant doet)

Maandag 5 mei
Vandaag weer een dolfijnendag. Rick ging vanochtend weer naar de kidsclub. Dit keer ging het over de vissen. Ze hebben een film bekeken over tropische vissen. Daarna gingen ze snorkelen en kregen ze vis mee in een trommeltje om aan de vissen te geven. Dus aan de roggen, schildpadden en aan de haaien. Vanmiddag was Mitch weer aan de beurt. Toen Rick nog aan het snorkelen was en het tijd was, riep Mitch: Rick opschieten ik mag!!! Zo zie je maar wat er met hem gebeurt. Na de tosti zijn tas gehaald en met mama naar het CDTC. John bleef met Rick bij het hotel. Mitch kreeg van Floor een grote knuffel en zij startte weer met het werken op de mat. Daarna weer het dock op en spelen met Papito. Steeds weer aan Maartje vragen of hij met Papito mocht spelen. Toen Maartje een keer nee zei, zei Mitch tegen haar: lieve Maartje, mag ik spelen? Maar gelukkig was ze daar niet bevattelijk voor. Toen Nemo even niets te doen had, kwam hij spontaan naar Mitch toe om met hem te spelen. Floor gaf aan dat Mitch een van de weinige kinderen was die zoveel met Papito kon doen. Na afloop mocht Mitch de 2 visbakken schoonmaken, Rick ging meehelpen en het werd zelfs een watergevecht.

Dinsdag  6 mei

Vandaag is het weer een toffe dag geweest. Vanochtend ging Rick weer naar de kidsclub en om 11 uur mochten wij komen voor de familie-snorkel-dag. John zou met Rick gaan snorkelen en ik zou op Mitch letten.  Het was een leuk gezicht al die kinderen met hun papa’s in het water. Toen ze vis mochten gaan geven waren de pelikanen niet weg te slaan. Het was een sport om te zien wie het snelste was.
Daarna lekker een broodje gegeten bij Hemingway en vervolgens was het weer tijd voor Mitch. Vandaag had Mitch een bijzondere hulp therapeut, namelijk Rick. Die was door Floor uitgenodigd om mee te doen aan de sessie als hulpje. Eerst hebben ze binnen samen gewerkt en spelletjes gedaan. Mitch mocht tegen Rick vertellen wat hij normaal allemaal doet en wat voor zinnetjes hij bij de foto’s zegt. Daarna toog het stel naar het dock. Rick mocht het werk van Ellen doen, dus de kaartjes vasthouden waaruit Mitch mocht kiezen. Toen Mitch op het dock weer een werkje moest doen en een appelbijt oefening, zat Rick naast Maartje de dolfijntrainster. Van haar leerde hij allemaal gebaren om Papito kunstjes te laten doen. Je had dat stralende gezicht eens moeten zien, geweldig gewoon. Daarna ging Mitch weer met Floor het water in voor een snelle ronde, en daarna vroeg Mitch aan Rick of hij soms ook het water in wilde met Floor en Papito. Nou dat was een verrassing ! Rick met Floor aan Papito gehangen voor ook een snelle ronde. Daarna mocht Rick aan Mitch een kaartje vragen voor een spelletje met Papito. De rollen waren nu omgekeerd. Daarna wisselden ze weer stuivertje en ging Mitch het water weer in. Een stralende Rick zat op het dock. Op het laatst zijn ze nog met z’n drieën het water in geweest en heeft Papito voor hen gezongen. Het was voor beiden een groot feest. Rick was zo trots dat hij nadien een t-shirt heeft gekregen met het logo van het CDTC, zo is hij nu officieel hulptrainer.

Ze zaten er zo vol van dat ze dit keer niet naar het strand wilde, maar gewoon hebben liggen luieren op de kamer. Om half 6 hebben wij een boottocht gemaakt met de Pelican richting Willemstad. Hartstikke leuk en gezellig met een aantal gezinnen die ook aan de therapie meedoen. Alleen de terugtocht was is minder omdat het nogal hard begon te waaien. De boot klotste over de golven. MItch werd er zelfs een beetje misselijk van. Gelukkig heeft hij niemand onder gespuugd. Na afloop zijn we nog lekker bij Nemo gaan eten en daarna moe maar voldaan naar bed.

Woensdag 7 mei
Vandaag kon Mitch maar moeilijk wakker worden, dus ging John alleen met Rick ontbijten en hem naar de kidsclub brengen. Voor Rick stond vandaag was het haaiendag. De gevaarlijkste haai die ooit bestaan heeft was 6 meter lang en 3 meter hoog. Nu is de witte haai de gevaarlijkste. In het sea aquarium hebben de verpleegsterhaaien en citroenhaaien. Verpleegsterhaaien zuigen hun eten op en ze bijten niet. Citroenhaaien zijn zoogdieren, die werpen hun jong terwijl verpleegsterhaai een ei legt. Rick mocht ook de haaien voeren, zij krijgen kapotte stukken vis. Daarna zijn ze weer gaan snorkelen. Toen we Rick op gingen halen, kwam Mitch zijn grote vriend weer tegen. Hij kreeg van hem een doosje met taartjes erin. Ik denk dat die man dacht:”Mitch kan wel wat dikker worden”.

Dus tussen de middag nu geen tosti’s gegeten maar taart en een monatoet. Als toetje een banaan. Daarna weer terug naar het sea aquarium voor de sessie van Mitch. Rick was weer de hulptrainer. Vandaag mochten ze samen de vis klaarmaken voor de dolfijnen. Dit is een belangrijk werkje omdat voor iedere dolfijn het aantal vissen precies afgewogen moet worden. Papito krijgt 3 pond haringen en 6,5 kilo kleine vis. In een van de haringen moesten ze een vitamine pil stoppen. Daarna was Rick klaar tot na de dock sessie, dan mocht hij de bakken weer mee schoon gaan maken. Mitch alleen met Ellen en Floor op het dock. Mondmotoriek oefening gedaan en veel met Papito gezwommen. Met 1 hand aan de vin van Papito hangen, de andere hand in de lucht. Floor zwom er een stuk vandaan maar Mitch had haar hulp helemaal niet nodig. De snelle rondes worden steeds sneller, voor Mitch kan het niet hard genoeg gaan. De hoofdtrainster van Papito vond het ook opvallend dat Mitch zoveel bij Papito mag doen. Na afloop dus samen met Rick alle bakken van de dolfijnen schoongemaakt en toen Mitch kwam vertellen wat hij allemaal gedaan had, zat hij enorm te gapen. Ik denk dat het goed is dat we nog maar 2 dagen te gaan hebben.

Donderdag 8 mei

Vandaag weer een kijkdag, maar Rick vanochtend eerst naar de kidsclub. Ze hebben geknutseld, een afscheidscadeau voor Christel. En de film shark tale gekeken. Daarna was Mitch weer aan de beurt. Rick bleef met John bij het hotel. Vandaag weer een gewone dag zonder de hulp van Rick. In het water was Mitch een echte showbink, weer met 1 arm in de lucht en zwaaien maar. En slijmen met Papito, zoveel dat wil je gewoon niet weten. Wat zal dat tegenvallen als het voorbij is. Papito was zelfs de liefste van de hele wereld, dus John en ik hebben het afgedaan bij hem. Maar toen Mitch weer uit het water kwam en naar ons liep waren wij weer de liefste van de hele wereld. Dus uiteindelijk is Papito gewoon de liefste van de zee.

Vrijdag 9  mei

Rick vloog zijn bed weer uit om voor de laatste keer naar de kidsclub te gaan. Rick had een waardig afscheid, hij kreeg een oorkonde dat hij deelgenomen had aan de kidsclub en nog een kus van Chantal en Kristel. Mitch ging ’s middags voor de laatste keer naar Floor en Ellen. Toen ze uit de kamer kwamen, zaten Mitch en Floor op een slee en zaten ze onder het scheerschuim. Wat een feest, ze hadden een spelletje gedaan van een muisje (dat was de tong) die op zoek ging naar de zon, maar uiteindelijk ging het regenen en sneeuwen. Daarna onder de sproeier en op naar Papito. De laatste keer veel met hem geknuffeld en alleen op de surfplank! Het was geweldig. Nemo kwam weer meedoen, de trainer van Nemo had niets meer over hem te zeggen. Steeds zocht Nemo Mitch en Papito weer op. Hoezo een dierenvriend! Uiteindelijk was het uur weer om en moest Mitch echt afscheid van Papito nemen. Daarna samen met Floor onder de douche. Daarna nog even vertellen en toen kreeg Mitch een fotoboek van Floor en een CD met nog meer foto’s en een DVD. Geweldig leuk om te krijgen en om de kijken. Ook foto’s van de familiezwem zitten erbij en foto’s van de kidsclub van Rick. Kortom een geweldig afscheid. Over enkele weken krijgen we nog een verslag van Floor gemaild.

Zaterdag 10 mei

Vandaag nog een dagje zwembad en strand voor ons, maar ook een dagje van afscheid nemen. Rick moest afscheid nemen van Jordi en Mike. Mitch moest afscheid nemen van Eva en Sophie. Maar natuurlijk hebben ze hun e-mailadressen en hun msm-adressen uitgewisseld. En Eva en Mitch hebben elkaars telefoonnummers. We hebben vanochtend nog heerlijk gespeeld bij het zwembad en Rick mocht naar het strand om nog even met Mike te spelen. Maar daar op dat strand gebeurde nog iets leuks. Er was een team opnames aan het maken voor het programma: aan tafel met Toontjies en Brenda. Het ging over fietsen op Curacao. De jongens mochten op de achtergrond scheppen en zwemmen. Daarna mochten ze nog even op de fietsen. Over 4 weken komt deze uitzending op de Curacaose t.v. Hopelijk kunnen we de uitzending in Nederland nog bekijken. Vanmiddag hebben we met z’n viertjes op het strand gespeeld, maar door de enorme wind hebben we er vroegtijdig een eind aan gebreid. Ik ben begonnen met het speelgoed al schoon te maken en in de koffer te pakken. Want morgen gaan we met een goed gevoel weer naar huis. Het is mooi geweest en we kijken terug op een supervakantie. Maar het is ook weer fijn om naar huis te gaan.

Zondag 11 mei
Moederdag, maar ook inpakdag.
Zonder vertraging vertrokken richting Nederland, met een geweldige ervaring rijker.

John, Corina, Mitch en Rick Hoosemans